De zandkorrel en de parel

Het wrikt en het prikt, dus wat doet de oester; die legt een laagje om het korreltje zand. Maar bedekt door een laagje parelmoer zit er nog steeds iets in de oester wat ‘in de weg zit’. Dus er komt nog een laagje overheen en dit zet een proces in gang waarbij de parel steeds groter wordt. De oester werkt zichzelf als het ware op die manier tegen! De start in de oester. Het waarom er überhaupt een parel ontstaat, is de aanwezigheid van 1 zandkorrel. Het zandkorreltje wil groter groeien, zich een stevige rots in de branding voelen. Zijn eigen plekje ervaren, iets aan de kaak stellen, een eigen mening mogen hebben. Het is je innerlijke pijn, je kindspijn, de luis in de pels in een organisatie. Maar komt niet tot wasdom, want het ontbreekt aan acceptatie.

Jezelf ‘bedekken’ voor je omgeving, en daarmee ook voor jezelf

Het zandkorreltje schuurt pijnlijk in de oester, in het gezin, op school, in het bedrijf.
Eerst is er de reactie dat je jezelf wilt beschermen, door er een laagje omheen te leggen. Een zacht laagje parelmoer zodat het minder prikt. Daar omheen komen telkens meer laagjes, zodat het een parel wordt. Je bedekt je zandkorrel voor je omgeving, maar daarmee ook voor jezelf.

Groter gegroeid is het inmiddels jouw parel, jouw geschenk aan de wereld die zo gewaardeerd wordt om de stralende bijdrage die jij weet te leveren.

Ont-dekken

En dat is een mooie metafoor, maar dus ook tweeledig; alsof het oorspronkelijke zandkorreltje er niet mag zijn, niet hoort, bedekt moet worden. De oorspronkelijke pijn heeft juist ook de nodige aandacht nodig. Het besef dat het niet weggestopt hoeft te worden. Dat het in het juiste licht bezien haar schoonheid kan tonen. Mag groeien van zandkorrel tot een zelfstandige sterke rots! Dan heb je je zorgvuldig gecultiveerde parel in handen én je eigenheid.

Dat vraagt om erkenning, acceptatie en het toestaan zodat het er volledig kan zijn en doen waar ze voor bedoelt is.

Het proces volledig leven

En dat, lieve mensen, begint door dit proces bij jezelf te doorstaan; jezelf erkennen. Je krachten, je talenten, je hele jou wie je bent! Het accepteren door het een veilige bedding te geven in je lijf. Er voor zorgen, en het dragen, zodat het via jou lijf belichaamd kan worden. En het toestaan door jezelf te vormen en jouw plaats in te nemen. Zodat je helemaal kan zijn en doen zoals bij jou past.

Daar mag je aan werken. Daar heb je je hele leven voor. Ik ben ook onderweg. Als ik mij volledig ben, dan ben ik jou aan het uitnodigen jou volledige zelf te zijn. Inclusief zandkorrels en parels. Mijn werk is helderheid te geven in dit proces en met jou te achterhalen waar die zandkorrels voor staan. Die zandkorrel vormt nu vaak nog een (onbewuste) belemmering. Deze in je bewustzijn brengen helpt om je eigen kracht en talenten te erkennen, te accepteren en toe te staan zodat je er vorm en plaats aan kan geven in je leven.

Breek door!

We gooien de parel niet weg! Die is immers prachtig ontwikkeld en ook daar zit veel kracht. Maar we gaan de zandkorrel ook niet langer ontkennen, bedekken. Je mag die zandkorrel juist gaan ontwikkelen tot een rots, stevig verankerd in jezelf.

Ben je toe aan een doorbraaksessie om je zandkorrel te herontdekken en op juiste waarde te schatten?

Dit artikel is eerder gepubliceerd via de Bewustzijn school.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *